Wojskowa Komenda Uzupełnień w Kielcach


czcionka mniejsza czcionka normalna czcionka większa
Świadczenia rzeczowe

Aktualnie obowiązująca ustawa o powszechnym obowiązku obrony zagadnieniu świadczeń na rzecz obrony poświęca Dział VII, według którego można dokonać następującego podziału świadczeń:
– świadczenia osobiste w czasie pokoju;
– świadczenia rzeczowe w czasie pokoju;
– świadczenia w razie ogłoszenia mobilizacji i w czasie wojny;
– świadczenia szczególne.

Świadczenia na rzecz obrony stanowią integralną część systemowych rozwiązań obronnych. Obowiązek świadczeń spoczywa na urzędach i instytucjach państwowych, organach samorządu terytorialnego, w końcu na wszystkich podmiotach prowadzących działalność gospodarczą na terenie kraju oraz osobach fizycznych.

Mając na uwadze obowiązujące akty prawne można wskazać, iż:
– świadczenia osobiste polegają na wykonaniu w ustalonym czasie rożnego rodzaju prac doraźnych na rzecz przygotowania obronnego państwa;
– świadczenia rzeczowe polegają na oddaniu do używania posiadanych rzeczy ruchomych i nieruchomości na cele obronne państwa;
– świadczenia szczególne polegają na odpłatnym dostosowaniu, przystosowaniu, gromadzeniu, przechowywaniu i konserwacji odpowiednio nieruchomości, obiektów budowlanych (przebudowywanych i rozbudowywanych), przedmiotów niezbędnych do wykonania zadań na rzecz Sił Zbrojnych.


Świadczenia rzeczowe (ruchomości  i nieruchomości)

Podstawa prawna:

a)     Ustawa z dnia 21 listopada 1967 r. o powszechnym obowiązku obrony (j.t. Dz.U. z 2017 poz. 1430 z późn. zm);

b)     Rozporządzenie Rady Ministrów z dnia 11 sierpnia 2004 r., w sprawie świadczeń osobistych i rzeczowych na rzecz obrony w razie ogłoszenia mobilizacji i w czasie wojny (Dz. U. Nr 203 poz.2081 z 2004 r., z póź. zm.)

c)     Rozporządzenie Rady Ministrów z dnia 3 sierpnia 2004 r., w sprawie świadczeń rzeczowych na rzecz obrony w czasie pokoju. (Dz. U. 2004 poz.1872 z póź. zm.)

d)     Rozporządzenie Ministra Obrony Narodowej z dnia 14 czerwca 2004 r., w sprawie ewidencji wojskowej świadczeń na rzecz obrony (Dz. U. 2004 poz.1556 z póź. zm.)

 

Przedmiotem świadczeń rzeczowych nie mogą być:

1) pomieszczenia, środki transportowe, maszyny i inny sprzęt znajdujące się w posiadaniu:

a)    jednostek organizacyjnych służących bezpośrednio działalności Sejmu i Senatu RP, Kancelarii Prezydenta RP, Kancelarii Prezesa RM, ministerstw i urzędów wojewódzkich oraz NBP i banków, a także Państwowej Wytwórni Papierów Wartościowych i Mennicy Państwowej,

b)    jednostek organizacyjnych podległych, podporządkowanych lub nadzorowanych odpowiednio przez Ministra Obrony Narodowej, Ministra Sprawiedliwości, Ministra Spraw Wewnętrznych oraz Szefa ABW,

c)    przedstawicielstw dyplomatycznych i urzędów konsularnych państw obcych oraz innych przedstawicielstw i instytucji zrównanych z nimi w zakresie przywilejów     

   i immunitetów na mocy ustaw, umów lub powszechnie ustalonych zwyczajów międzynarodowych, jak również członków tych przedstawicielstw, urzędów          

     i instytucji oraz członków ich rodzin, a także innych osób zrównanych z nimi        

    w zakresie przywilejów i immunitetów, jeżeli nie posiadają obywatelstwa polskiego,

2) biblioteki, muzea, archiwa i zabytki uznane przez Prezydenta RP za pomniki historii oraz dobra kulturalne, oraz obiekty wpisane na "listę dziedzictwa światowego".

 

Świadczenia rzeczowe w czasie pokoju.

W myśl art. 208 ust. 1 ustawy z dnia 21 listopada 1967 r. o powszechnym obowiązku obrony - na urzędy i instytucje państwowe oraz przedsiębiorców i inne jednostki organizacyjne, a także osoby fizyczne może być nałożony obowiązek świadczeń rzeczowych.

Polega on na oddaniu do używania posiadanych nieruchomości i rzeczy ruchomych na cele przygotowania obrony państwa. W myśl ust 2 tego artykułu " Świadczenia rzeczowe mogą być wykonywane na rzecz Sił Zbrojnych, jednostek organizacyjnych obrony cywilnej oraz państwowych jednostek organizacyjnych wykonujących zadania dla potrzeb obrony państwa, a także zwalczania klęsk żywiołowych, nadzwyczajnych zagrożeń środowiska i likwidacji ich skutków.

Nałożenie obowiązku świadczenia rzeczowego może nastąpić najwyżej 3 razy w roku, z tym, że w związku z ćwiczeniami i w wymiarze (7 dni) - tylko 1 raz. Decyzję  

o przeznaczeniu nieruchomości lub rzeczy ruchomej na cele świadczeń rzeczowych podejmuje wójt lub burmistrz /prezydent miasta/ na wniosek wojskowego komendanta uzupełnień lub właściwego organu obrony cywilnej.

Decyzję, o której mowa doręcza się posiadaczowi nieruchomości lub rzeczy ruchomej oraz wnioskodawcy na piśmie wraz z uzasadnieniem. Od decyzji tej przysługuje posiadaczowi nieruchomości lub rzeczy ruchomej oraz wnioskodawcy odwołanie do wojewody, w terminie 14 dni od daty doręczenia decyzji".

 

Czas wykonania świadczeń rzeczowych - nie może przekraczać jednorazowo           

w przypadku pobrania przedmiotu świadczenia:

a)    w celu sprawdzenia gotowości mobilizacyjnej Sił Zbrojnych - 48 godzin;

b)    w związku z ćwiczeniami wojskowymi - 7 dni;

c)    w związku z ćwiczeniami w OC lub ćwiczeniami praktycznymi w zakresie powszechnej samoobrony 24 godzin.

 

Świadczenia rzeczowe polegają na oddaniu do używania przez urzędy, instytucje państwowe, przedsiębiorców i inne jednostki organizacyjne oraz osoby fizyczne, posiadanych nieruchomości i rzeczy ruchomych na cele przygotowania obrony Państwa.
Posiadaczom udostępniającym przedmioty świadczeń, z chwilą zakończenia wykonania  tych świadczeń, kierownik jednostki organizacyjnej na rzecz której świadczenie było wykonane:

1. wypłaca ryczałt pieniężny lub odpowiednią jego część (stosownie do czasu użytkowania) według dobowych stawek ryczałtu wyszczególnionych w załączniku nr 8 do rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 3 sierpnia 2004 r. w sprawie świadczeń rzeczowych na rzecz obrony w czasie pokoju. Ryczałt ten wypłaca posiadaczowi jednostka organizacyjna, na rzecz której wykonane było świadczenie;

2. zwraca równowartość zużytego paliwa przez środki transportowe (maszyny), jeżeli odbiorca nie ma możliwości zapewnienia zwrotu tego sprzętu z taką ilością paliwa, z jaką zostały dostarczone do miejsca przekazania;

3. zwraca koszty przejazdu posiadacza lub jego przedstawiciela z miejsca zamieszkania do miejsca zwrotu przedmiotów świadczeń;

4. zwracając nie samobieżne środki transportowe, maszyny lub urządzenia jest zobowiązany zapewnić posiadaczowi nieodpłatnie sprzęt do ich holowania lub przewozu z miejsca zwrotu do miejsca zamieszkania posiadacza – zasada ta obowiązuje również podczas dostarczania tego rodzaju sprzętu do miejsca wykonania świadczeń rzeczowych.


Świadczenia w razie ogłoszenia mobilizacji i w czasie wojny.

W razie ogłoszenia mobilizacji i w czasie wojny osoby podlegające obowiązkowi świadczeń osobistych i rzeczowych mogą być w każdym czasie powołane do wykonania w ramach tego obowiązku różnego rodzaju prac doraźnych na rzecz Sił Zbrojnych, OC lub państwowych jednostek organizacyjnych wykonujących zadania dla potrzeb obrony Państwa (ciąży na nich obowiązek natychmiastowego wykonania świadczeń w wypadku zaistnienia takiej sytuacji).

Nie doręczenie wezwania nie zwalnia osoby lub posiadacza od natychmiastowego wykonania świadczenia, zgodnie z decyzją, którą otrzymał. Czas wykonania świadczeń osobistych nie może przekraczać jednorazowo - 7 dni. Natomiast przedmioty świadczeń rzeczowych podlegają zwrotowi po ustaniu potrzeby ich używania.


 

 

    
pdf

Kontakt

Wojskowa Komenda Uzupełnień w Kielcach
Wesoła 29
25-353 Kielce
tel. 261174717
fax. 261174707
wkukielce@ron.mil.pl

    
Używamy plików cookies, aby ułatwić Ci korzystanie z naszego serwisu oraz do celów statystycznych. Jeśli nie blokujesz tych plików, to zgadzasz się na ich użycie oraz zapisanie w pamięci urządzenia. Pamiętaj, że możesz samodzielnie zarządzać cookies, zmieniając ustawienia przeglądarki. Więcej znajdziesz w Polityce Cookies.